Hub هاي پيشرفته اي كه با انواع كابلهاي شبكه سازگاري دارد Hub هاي Hybrid ناميده ميشوند . شكل فوق يك Hub اصل(hybrid ) و سه Hub زير مجموعه آنرا نشان ميدهد . توپولوژي بر اساس Hub داراي مزاياي زير مي‌باشد:

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

كابل‌كشي سيستم را بر حسب نياز مي‌توان به راحتي توسعه داد.

با بهره گیری از Hub ميتوان انواع كابلهاي مختلف را به هم متصل كرد زيرا همانطور كه گفتيم Hub ميتواند داراي port هايي از نوع مختلف باشد .

به كمك Hub ميتوان از فعاليت شبكه باترافيك موجود در آن مطلع گردید

توجه : بسياري از Hub هاي نوع Active قابليت تشخيص بروز خطا دارندو ميتوانند از بر قرار بودن يا نبودن يك اتصال آگاهي پيدا كنند .

در اقدام بسياري از شبكه ها با تركيبي از توپولوژي هاي مختلف كار ميكنند. مثلا تركيب گذرگاهي (Bus ) – ستاره اي (star) – حلقه اي (Ring ) و مش ( Mesh –   حال چند مثال عملي در اين مورد را بررسي ميكنيم .

توپولوژي Star –Bus تركيب دو تو پولوژي ستاره اي و گذرگاهي می باشد به اين صورت كه چندين شبكه با توپولوژي ستاره اي تحت توپولوژي گذرگاهي به يكديگر متصل ميشوند.

توپولوژي Star – Ring تركيب دو توپولوژي ستاره اي و گذرگاهي می باشد با اين تفاوت كه در اينجا حتما يك Hub اصلي ( مركزي ) هست و بقيه Hub ها به آن متصل هستند .

پارامترهاي زيادي در انتخاب يك توپولوژي خاص هست .

پروتكل هاي شبكه Network Protocols

تا اين مرحله اجزاي متعددي كه براي پياده سازي و بر قراري ارتباط يك شبكه لازم می باشد را مورد بررسي قرار داديم . همه كامپيوترها از قوانين استاندارد و يكسان جهت ارسال و دريافت اطلاعات بهره گیری ميكنند . از اين بابت ميتوان شبكه را به يك جلسه بين المللي تشبيه كرد كه در آن همه شركت كنندگان بايد از يك زبان بين المللي براي صحبت بهره گیری كنند .

پروتكل در كامپيوتر دريافت كننده اطلاعات نيز مسئول تهيه رسيد و تصديق دريافت صحيح اطاعت می باشد . ضمن اينكه مسئول باز كردن اطلاعات بسته بندي شده براي بهره گیری در برنام هاي دريفات كننده نيز ميباشد .

كامپيوتر فرستنده براي ارسال بكار ميرود بايد با پروتكل كامپيوتر دريافت كننده يكسان باشد .

براي ارسال و دريافت صحيح اطلاعات در شبكه هاي PC – LAN ( نه در شبكه هايي كه به Main Frame متصل هستند ) پروتكلي كه در كامپيوتر فرستنده براي ارسال بكار ميرود بايد با پروتكل كامپيوتر دريافت كننده يكسان باشد.

مثلا اگر در جلسه اي همه شركت كنندگان به زبان آلماني صحبت كنند مشكلي وجودندارد اما اگر شخصي بخواهد در اين جمع به زبان انگليسي صحبت كند و بقيه نفهمند، جلسه معني ندارد.در شبكه هاي كامپيوتري هم بهمين شكل می باشد مثلا اگر يكي از كامپيوتر ها از پروتكل (Netware IPX/SPX) بهره گیری كند وديگر كامپيوتر ها از پروتكل (Net BEUI) بهره گیری كنند . در اين صورت امكان برقراري ارتباط وجود نخواهد داشت .

ضمنا پروتكل بايد در لايه بالايي به سيستم عامل شبكه (NOS ) كه مسئول ارسال اطلاعات می باشد متصل باشد و در لايه پايين هم بايد به كارت شبكه كه ابراز سخت افزاري ارتباط با شبكه می باشد متصل باشد . اين نوع تلفيق اجزاي شبكه اصطلاحا Binding ناميده ميشود.

شرايط ميتواند پيچيده تر هم باشد . مثلا چندين كارت شبكه با چندين پروتكل بايد بتوانند با يكديگر كاركنند . مثلا در يك كامپيوتر كه Windows 2000 بر روي آ“ نصب شده می باشد ميخواهيم به همراه يك كارت شبكه 3 Comm با پروتكل Net BEUI به شبكه متصل شويم و همزمان نيز ميخواهيم با بهره گیری از يك كارت شبكه ديگر از نوع D –Link به همراه پروتكل ديگري مثلTCP/ IP ارتباط ايجاد كنيم .

پروتكل Net BEUI

BIOS سيستم مقدماتي ورودي – خروجي كامپيوتر می باشد كه به كمك آن سخت افزار هاي كامپيوتري تنظيم شده ، حافظه سيستم چك ميشود و سيستم عامل براي راه اندازي آماده ميشود. در شبكه هاي اوليه تنظيمات شبكه توسط تراشه BIOS اي ك روي كارت شبكه نصب شده بود انجام مي‌گردید . اين تراشه Net BIOS نام دارد .

پروتكل Net BEUI يك پروتكل مسيرياب نميباشد . بنابراين قابليت برقراري ارتباط بين شبكه اي . در اين تركل بسيار محدود می باشد . اما مزيت اين پرتكل در بهره گیری كم از حافظه ميباشد ك در سيستم عامل DOS اين ويژگي بسيار مهم می باشد . ولي با در نظر داشتن كامپيوترهاي جديد ديگر چند كيلو بايت حافظه اهميت زيادي ندارد .

در مجموع پروتكل Net BEUI براي شبكه هاي LAN كوچك مناسب می باشد و داراي سرعت بيشتري در ارسال اطلاعات ميباشد . ؟؟؟ قابليت آن براي گسترش ارتباط شبكه ها بسيار محدود می باشد .

پروتكل IPX/SPX

Internet Work Packet Exchange / Seqenved Packet Exchange

پروتكل IPX/ SPX محصول شركت Novell می باشد . اين پروتكل حافظه كمي اشغال ميكند و از اين بابت براي DOS مناسب می باشد و در ضمن يك مزيت بسيار بزرگ دراد و آن اين می باشد كه Routable ميباشد يعني ميتواند با شبكه هاي ديگر ارتباط مستقر كند.

پروتكل IPX/SPX از سيستم شبكه (XNS)Xerox مشتق شده می باشد كه ميليون ها كاربر متصل به شبكه در سراسر جهان از آن بهره گیری ميكنند.

هنگاميكه مايكروسافت ميخواست محصولات شبكه توليد كند ، محصولات نرم افزاري ارائه شده توسط شركت Novell چنان متداول بود كه مايكروسافت مجبور بود ، پروتكلي ارائه كند كه با پروتكل Navell سازگار باشد. بعد از توافقات اوليه بين دو شركت مايكروسافت و Xerox پروتكل نوع IPX/SPX مخصوص به خود را ارائه كرد و نام آنرا NWLink گذارد.

پروتكل TCP/IP

Transimission Control Protocol / Internet Proctocl

هرچه شبكه هاي كامپيوتري پيشرفت مي‌كند شاهد از زده خارج شدن پروتكل ها يكي بعد از يدگري بوديم و گسترش شبكه هاي بزرگ و بخصوص اينترنت منجر به انتخاب پروتكل TCP / IP به عنوان پروتكل ميداول همه شبكه ها گردید.

پروتكل TCP/IP مجموعه اي از پروتكل ها می باشد كه مدتها روي آنها كار شده می باشد . پروتكل TCP/IP نسبتا حجم بالايي از حافظه را اشغال ميكند و بعلت اينكه قدرت ارتباطي زيادي دارد ، بصورت يك پروتكل ارتباطي جهاني در آمده می باشد .

در واقع پروتكل TCP /IP شامل چندين پروتكل می باشد كه هر كدام براي هدف خاصي طراحي شده اند . مثلا پروتكل (protocol Fille Transfer ) FTP كه مخصوص انتقال فايل می باشد ، و (Simple Mail Transport) SMTP كه مخصوص فرستادن نامه هاي الكترونيكي ميباشد همگي در پروتكل TCP /IP موجود ميباشند.

يك پروتكل مانند يك پستچي نياز دارد تا آدرس مقصد ارسال اطلاعات را بداند. در اين فصل ميخواهيم به بررسي نحوه عملكرد سيستم آدرس دهي TCP/IP بپردازيم . آدرس دهي اطلاعات در شبكه يك مرحله اساسي و كليدي در كار كرد صحيح شبكه محسوب ميشود و تمام پروتكل ها مجبور به انجام آدرس دهي هستند. در اين فصل ميخواهيم به بررسي اينكه پروتكل TCP/IP چگونه يك ارتباط بزرگ بين شبكه اي را پديد مي آورد بحث كنيم .

آدرس ها به نام آدرس IP شناخته ميشوند . زيرا در پروتكل TCP , TCP/IP اطمينان ميدهد كه اتصالات بين كامپيوترها مستقر می باشد يعني كنترل انتقال را انجام ميدهد و پروتكل IP آدرسها را كنترل ميكند. بنابراين آدرس بخشي از پروتكل IP می باشد . اين آدرس 32 بيتي يك آدرس منحصر بفرد می باشد كه هر كاربر را در يك شبكه با شبكه اينترنت مشخص مي‌كند.

براي اينكه از منحصر بفرد بودن آدرس مطمئن باشيم تا به هر كامپيوتر يك آدرس برسد آنرا به 4 بخش 8 بيتي تقسيم مكينم و ميتوانيم اين بخش ها را درمبناي 10 نيز بيان كنيم . اين عمليات براي آدرس دهي جداسازي ده دهي (dotted decimal ) ناميده ميشود وقتي كه يك آدرس TCP /IP تنظيم ميشود مانند مثال بالا عمليات dotted decimal انجام ميشود

آدرس TCP/IP از دو بخش آدرس شبكه و آدرس كاربر تشكيل شده می باشد ، و كامپيوتر ميتواند آدرس شبكه و آدرس كاربر را بصورت دودويي با هم جمع (ADD) يا از هم جدا كند .

آدرس شبكه (Subnet ) مشخص ميكند كه آيا بسته اطلاعاتي مربوط به شبكه محلي می باشد يا بايد به Gateway موجود جهت ارسال به شبكه هاي ديگر فرستاده گردد.

در آدرس دهي پروتكلTCP / IP در آغاز تصور بر اين بود كه با آدرس دهي 32 بيتي ميتوان يك آدرس واحد براي تمام كامپيوترهاي جهان ايجاد كرد ونيازي به گسترش آن نيست . اين فكر در آن وقت شبيه اين تصور بود كه ميتوان با RAM 4Mb هركاري را انجام داد ! با بهره گیری از كلاسها كه در ادامه آنها را بررسي ميكنيم ، آدرسها تقسيم ميشوند.

آدرس ها دركلاسها يB, A و C طبقه بندي شده اند.

: CLASS A اين طبقه بندي شامل شبكه هاي انگشت شماري بود كه تعداد كاربران بسيار زيادي راشامل ميشوند .آدرس كلاس A بصورت X.O.O.O نشان داده ميشود . عددي كه بوسيله X نشان داده شده می باشد ميتواند بين 0 تا 126 باشد . اعدادي كه توسط 0 نشان داده شده ميتوانند بين 0 تا 255 باشند.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

: CLASS B اين طبقه بندي شامل شبكه هاي بيشتر ميشود ولي تعداد كاربران كمتري در اين شبكه هست . آدرس كلاس بصورت X.X.O.O نشان داده ميشود.

CLASS C : اين طبقه بندي شامل تعداد بسيار زيادي شبكه می باشد كه داراي تعداد كمي كاربر ميباشد . آدرس كلاس C بصورت X.X.O ميباشد .

محدوده اولين بايت در كلاس A بين 0 تا 126 ميباشد . پس 126 شبكه در كلاس A وجوددارد و هركدام از اين شبكه ها ميتوانند بيش از 16 ميليون كاربر (يا host) داشته باشند.

قوانين آدرسي دهي در IP

  • آدرس شبكه نمي تواند عدد 127 باشد .
  • شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     
  • ادرس هاي دو دويي نمي توانند همگي عدد يك باشند .
  • آدرس هاي دو دويي نمي توانند همگي عدد صفر باشند.
  • آدرس كاربر در شبكه اي كه به آن تعلق دارد بايد منحصر به فرد باشد .
  • آدرس شبكه در اينترنت بايد منحصر به فرد باشد .

دیدگاهتان را بنویسید