اگر شرط عمليات SELECT، شرط تقارني و مرتبط باشد، در اينصورت اگر از چندين شرط ساده در ارتباط با ارتباط منطقي and مثل op4 فوق تشكيل گردد، ‌DBM مي‌تواند از متدهاي اضافي زير براي اجراي عمليات بهره گیری كند:

S7: انتخاب تقارني يا ارتباطي با بهره گیری از شاخص اختصاص:‌ اگر ويژگي شامل شده در هر شرط ساده متكي در شرط تقارني، مسير دستيابي داشته باشد كه به كاربرد يكي از متدهاي S2 تا S6 امكان اقدام دهد، از آن شرط براي بازيابي ثبت‌هاي بهره گیری كنيد و بعد كنترل كنيد آيا هر ثبت بازيابي گردید، شرايط ساده باقيمانده در شرط تقارني را برآورده مي‌كند يا خير.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

S8 : انتخاب تقارني (ارتباطي) با بهره گیری از شاخص مركب: اگر دو يا چند ويژگي در شرايط تساوي در شرط تفاوتي شامل شدند و شاخص مركب در فيلدهاي مركب وجود داشته باشد، براي مثال اگر شاخص روي كليد مركب (ESSN, PNO) در فايل Works ON براي OPS ايجاد شده باشد، مي توان از شاخص مستقيماً تصریح كرد.

S9: انتخاب تفاوتي با محل تقاطع تصریح گرهاي ثبت : اگر شاخص هاي ثانويه روي بيش از يك فيلد ساقل شده در شرايط ساده در شرط تقارني در دسترس باشند، و اگر شاخص ها شامل تصریح گرهاي ثبت باشند، بعدو دو شاخص مي تواند برا بازيابي مجموعه تصریح گرهاي ثبت بهره گیری گردد كه شرط اختصاصي را برآورده مي سازد.

محل تقاطع اين مجموعه تصریح گرهاي ثبت، تصریح گرهاي ثبتي را ارائه مي دهد كه شرط تقارني را برآورده مي سازد، كه بعد براي بازيابي آن ثبت ها مستقيماً بهره گیری مي شوند. اگر فقط بعضي از شرايط ، شاخص هاي ثانويه داشته باشند،‌هر ثبت بازيابي شده، براي تعيين اينكه آيا آن شرايط باقيمانده را برآورده مي سازد يا خير، بعداً تست مي گردد.

هر وقت شرط تكي ، انتخابي مثل OP3, OP2, OP1 را تعيين مي كند، مي توانيم فقط چك كنيم كه آيا مسير دستيابي روي ويژگي شامل شده در آن شرط هست يا خير. اگر مسير دستيابي وجود داشته باشد،‌متد مربوط به آن مسير دستيابي بهره گیری مي گردد، در غير اينصورت،‌روش جستجوي خطي برنامه سازي پرقدرت (boute force) در متد S1 مي تواند بهره گیری گردد. بهينه سازي پرس و جو براي عمليات SELECT براي شرايط انتخاب تفاوتي لازم می باشد،‌ هر وقت بيش از يك ويژگي شامل شده در شرطها، داراي مسير دستيابي مي باشند. بهينه ساز بايد، مسير دستيابي را انتخاب كند كه كمترين ثبت ها در كارآمدترين راه با برآورد هزينه هاي مختلف را بازيابي مي كند و متد با حداقل هزينه برآورده شده را انتخاب مي كند. وقتي بهينه ساز بين شرط هاي ساده متعدد در شرط انتخاب تقارني،‌انتخاب مي كند، آن ، انتخاب پذيري هر شرط را در نظر مي گيرد. انتخاب پذيري، بعنوان نسبت مقدار ثبت هايي تعريف مي گردد كه شرط را نسبت به كل تعداد ثبت ها در فايل برآورده مي سازد، و لذا تعداد بين صفر و 1 می باشد . انتخاب پذيري صفر بدين معني می باشد كه هيچ ثبتي ، شرط را برآورده نمي سازد و يك بدين معني می باشد كه تمام ثبت ها ،‌شرط را برآورده مي سازند. گر چه انتخاب پذيري هاي دقيق تمام شرط ها ممكن می باشد در دسترس نباشند، برآوردهاي انتخاب پذيري ها ،‌اغلب در كاتالوگ DBMS حفظ مي گردند و توسط بهينه ساز بهره گیری مي شوند. براي مثال، براي شرط تساوي روي ويژگي كليدي ارتباط S=1/|(R)|,(R) می باشد ،‌جايي كه |r(R)| تعداد Tople (ثبت ها)‌در ارتباط r(R) می باشد. براي شرط تساوي روي ويژگي با نامقادير متمايز، S فقط (|,(R)|/i)/|,(R)|| يا 1/i برآورد مي گردد، با فرض بر اينكه ثبت ها در ميان مقادير متمايز توزيع مي شوند. تحت اين فرضيه ، |r(R)1/i ثبت ها ،‌شرط انتخاب را با انتخاب پذيري s برآورده مي سازد در حالت |r(R)*s برآورده مي گردد. هر چه اين برآورد كوچكتر باشد، تمايل بهره گیری از آن اولين شرط براي بازيابي ثبت ها بيشتر می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

در مقايسه با شرط انتخاب تقارني (ارتباطي) ، شرط گسسته براي پردازش و بهينه سازي سخت تر می باشد.

براث مثال ، opu را در نظر بگيريد.                                               (op 49):

با اين شرط ، بهينه سازي اندكي مي تواند انجام گردد، زیرا ثبت هاي برآورد كننده شرط گسسته ، اتحاد يا اجتماع ثبت ها در برآورده ساختن شرط هاي اختصاصي مي باشند. از اينرو، اگر هر يك از شرط ها ، مسير دستيابي نداشته باشند،‌ما مجبوريم از روش جستجوي خطي برنامه سازي پرقدرت بهره گیری كنيم. تنها در صورتي كه مسير دستيابي روي هر شرط موجود باشد،‌مي توان انتخاب را با بازيابي ثبت هاي برآورد كننده هر شرط، يا id هاي ثبت آنها بهينه سازي كرد و بعد از عمليات اجتماع براي مرتفع كردن و حذف كپي ها بهره گیری كرد.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

DBMS متدهاي زيادي در دسترس دارد و متدهاي اضافي نيز دارد. بهينه ساز پرس و جو بايد مورد مناسبي را براي اجراي هر عمليات SELECT در پرس و جو بهره گیری كند. اين بهينه سازي از فرمولي بهره گیری مي كند كه هزينه ها را براي هر متد دستيابي قابل دسترس برآورد مي كند،‌همانطوريكه در بخش 1804 بحث مي گردد بهينه ساز، متد دستيابي را با حداقل هزينه برآورد شده،‌انتخاب مي كند.

  1. 2. 18 : اجراي عمليات JOIN : عمليات JOIN يكي از طولاني ترين عمليات ها در پردازش پرس و جو می باشد. بسياري از عمليات هاي اتصال مواجه شده در پرس و جو، انواع EQUIJOIN ، NATURAL JOIN هستند، لذا فقط اين دو تا را در اينجا در نظر مي گيريم. براي بقيه فصل، اصطلاح اتصال به EQUIJOIN تصریح مي كند. راههاي ممكن زيادي براي اجراي اتصال دو راهي هست، كه اتصال روي دو فايل می باشد. اتصال ها شامل بيش از دو فايل ، اتصالهاي چندراهي ناميده مي شوند. تعدادي راههاي ممكن براي اجراي اتصال هاي چندراهي بسرعت رشد مي كنند. در اين بخش، ما روي تكنيك هايي براي اجراي فقط اتصال هاي دوراهي بحث مي كنيم. براي نشان دادن بحث خود، به طرح ارتباط اي تصوير 5 .7 در ارتباط هاي PROJECT, DEPARTMENT, EMPLOYEE تصریح مي كنيم. الگاريتم هايي كه در نظر مي گيريم ، جهت عملياتهاي اتصال بفرم زير می باشد كه B,A ويژگيهاي R و S حوزه سازگار می باشد. متدهايي كه بحث مي كنيم، بفرم كلي تر اتصال توسعه مي يابند. ما چهار تا از متداول ترين تكنيك ها را براي اجراي اين اتصال ، با بهره گیری از عملياتهاي مثال زير نشان مي دهيم:

(op6):

(op7):

متدهاي براي اجراي اتصال ها:

J1 : اتصال با حلقه تودرتو (برنامه سازي پرقدرت) : براي هر ثبت t در R (حلقه بيروني) هر ثبت s را از S بازيابي كنيد (حلقه دروني) و تست كنيد آيا دو ثبت ، شرط اتصال t[A]=s[B] را برآورد مي سازند يا خير.

J2 : اتصال با حلقه تكي: اگر شاخص (يا كليد hosl ) براي يكي از دوويژگي اتصال B از S ، وجود داشته باشد، هر ثبت t را در R (حلقه تكي) بازيابي كنيد و بعد از ساختار دستيابي براي بازيابي تمام ثبت هاي تطبيق پذيري s از S كه t[A] = s[B] را برآورده مي سازند، بهره گیری كنيد.


دیدگاهتان را بنویسید